عاشقانه

هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم

با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم

یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است

تنها سر مویی ز سر موی تو دورم

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

به نام خدایی که هستی را با مرگ ، دوستی رابی رنگ ، زندگی را با رنگ ، عشق را رنگارنگ ، رنگین کمان را هفت رنگ ، شاپرک را صد رنگ …
و من را دلتنگ دوستان آفرید …

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *  

داشتم اشک هایم را روی نامه ای عاشقانه با قطره چکان جعل می کردم ، خاطرم آمد شاید دلتنگ خنده هایم باشی
ببخش اگر این روز ها عشق با گریستن اثبات می شود …

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *  

خدایا دلم گرفته ، میان این همه آرزوها ، دلتنگ ترین بنده ات را دریاب . . . 

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *